Kramnice Miejskie

Sochaczewskie hale targowe, często nazywane kramnicami miejskimi, zostały wybudowane w latach 1828-33 przez Abrahama Szweycera z Łęczycy, w ramach nowej regulacji miasta. Ulica Warszawska, przy której stoją Kramnice, zmieniała się wówczas w główną arterię komunikacyjną miasta. Pomysłodawcą projektu był Bonifacy Witkowski, będący znanym budowniczym województwa mazowieckiego, a także projektantem sochaczewskiego ratusza (obecnie Muzeum Ziemi Sochaczewskiej i Pola Bitwy nad Bzurą). Obiekt na przełomie XIX i XX wieku pełnił funkcję hali targowej.
Budynek cechuje typowy dla architekta oraz swojej funkcji styl klasycystyczny. Charakterystycznym elementem są podcienia z arkadami na toskańskich półkolumnach. Początkowo budynek był jednokondygnacyjny, a po I wojnie światowej został powiększony poprzez nadbudowane piętro. W XXI wieku, po rewitalizacji, budynek zyskał trzecią kondygnację, oszklone patio i nowe funkcje. Kramnice są szczególną częścią materialnego dziedzictwa kulturowego, a zarazem jednym z nielicznych ocalałych zabytków Sochaczewa. Ich historyczną formę można zobaczyć na wielu przedwojennych zdjęciach, gdyż kramnice jako obiekt charakterystyczny dla miasta były często fotografowane. Obecnie poza funkcją handlowo-usługową, jaką pełnią podcienia wraz z częścią parteru budynku, jest on też siedzibą Miejskiej Biblioteki Publicznej, Miejskiego Zespołu Ekonomiczno-Administracyjnego oraz organizacji pozarządowych działających na terenie miasta.