Rynek i Ratusz

Jarosławski rynek pamięta czasy późnego średniowiecza. Został wytyczony 7 grudnia 1375 r. w wyniku relokacji miasta. Jego układ urbanistyczny w stanie niemal niezmienionym przetrwał do dziś, co czyni z niego jeden z najcenniejszych rynków w Polsce. Dodatkowym atutem jest piękna zabudowa przyrynkowych kamienic.
W ostatnich latach rynek doczekał się rewitalizacji, dzięki której przebudowano całą nawierzchnię, pojawiły się kolorowe fontanny, zarys nieistniejącej dziś kolegiaty pw. Wszystkich Świętych oraz świetlik, we wnętrzu którego możemy zobaczyć, oryginalną kamienną drogę z przełomu XVII i XVIII w. Zainstalowano donice z roślinnością oraz oświetlenie podkreślające walory miejsca, a także umieszczono elementy małej architektury nawiązujące do historycznej funkcji placu.

Pierwsza wzmianka o jarosławskim ratuszu pochodzi z ostatniej ćwierci XV w. Zapewne drewniany- spłonął w 1600 r. i po tym pożarze stanął już jako murowany. W 1625 r. ponownie ucierpiał w wyniku pożaru i odbudowano go w stylu późnego renesansu. Pod ratuszem, podobnie jak pod pozostałymi budynkami na Rynku znajdowały się kilkukondygnacyjne piwnice, sam ratusz zaś był budowlą na rzucie kwadratu z podcieniami. W 1782 r. Austriacy zajęli ratusz na warsztaty wojskowe i wyburzyli dwa piętra. W 1850 r. przystąpiono do odbudowy budynku nadając mu charakter neogotyku angielskiego. Pod koniec XIX w. na skutek prac remontowo-budowlanych dobudowano rozebrane piętra oraz górną część wieży, nadając budynkowi obecny, neorenesansowy wygląd, znacznie lepiej korespondujący z wyglądem jarosławskiego rynku.

Na ratuszowej wieży znajduje się zegar, pochodzący z 1896 r., wykonany w Wiedniu, w pracowni Richarda Liebinga. By się do niego dostać, należy pokonać 118 schodów. Po nakręceniu korbką linek na walce, zegar może pracować przez 36 godzin. Ciężarek do nakręcania zegara waży 20 kg, do bicia kwadransów 30 kg, do bicia godzin natomiast 50 godzin.