Wielka Synagoga

Synagoga w Międzyrzecu Podlaskim była jedną z największych świątyń w kraju. Podczas modlitwy mogło zgromadzić się tam aż 3000 osób.

Została wybudowana na początku XX wieku o wymiarach 31,7 m na 26,3 m. Przestrzeń wewnętrzna składała się z czterech części: sali męskiej w części zachodniej, miejsca dla kobiet (tzw. babiniec) w części północnej i południowej. Układ części męskiej miał formę kwadratu pośrodku sali. Wzdłuż bocznych ścian części męskiej znajdowało się miejsce dla kobiet. Pośrodku sali męskiej, pod pilastrami, znajdowała się bogato zdobiona arka.

W czasie II wojny światowej podczas okupacji hitlerowskiej, Niemcy przetrzymywali Żydów w synagodze. Stamtąd prowadzono ich na stację kolejową do wagonów Zagłady, jadących do obozu w Treblince. W październiku 1942 roku budynek synagogi został uszkodzony przez granaty żołnierzy ukraińskich. W maju 1943 roku świątynia została całkowicie zniszczona przez Niemców. Cegły pozostałe na ruinach wykorzystano do brukowania dróg, a tam, gdzie niegdyś stała synagoga, wybudowano budynki mieszkalne.

Źródło: Itzhak Shpilman, "Album Mezrich", Petah Tikva 2021