Monaster Zwiastowania Przenajświętszej Bogurodzicy

Miejsce, w którym w 1500 roku narodziła się historia Supraśla. Klasztor założony został przez prawosławnych mnichów św. Bazylego Wielkiego z fundacji marszałka Wielkiego Księstwa Litewskiego Aleksandra Chodkiewicza. W latach 1601-1839 był w posiadaniu unickiego Zakonu Bazylianów. Pod koniec XVIII wieku siedziba unickiego biskupstwa, erygowanego przez Papieża Piusa VI. W okresie zaborów, w latach 1839-1915 przeszedł w ręce Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej. W okresie międzywojennym, ponownie w rękach katolików, tym razem jako siedziba Salezjanów. Po 1945 roku klasztor przeznaczono na potrzeby oświatowe. Mieściło się w nim Technikum Mechanizacji Rolnictwa. Obecnie jest w rękach Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Szybkiemu rozwojowi klasztoru w wieku XVIII sprzyjała oficyna wydawnicza, w której po raz pierwszy w Polsce opublikowano “Podróże kapitana Guliwera” Jonathana Swifta, “Pieśni Nabożne” Franciszka Karpińskiego, a wśród nich kolędę “Bóg się rodzi”. W Supraślu w bazyliańskiej bibliotece klasztornej w 1823 roku odkryto unikalny zabytek piśmiennictwa z XI wieku - Kodeks Supraski. Obecnie w Pałacu Opatów znajduje się Muzeum Ikon-interaktywne muzeum sztuki sakralnej wschodniego chrześcijaństwa, prezentujące głównie rosyjskie ikony pozyskane przez służby celne na wschodniej granicy Polski. Na szczególna uwagę zasługuje unikalna gotycka cerkiew obronna, wysadzona w 1944 roku. W latach 80. i 90. XX wieku została odbudowana, niestety bezpowrotnie przepadł wspaniały barokowy ikonostas z XVII wieku.