Pałacyk Mikusińskich

Pałacyk Mikusińskich znajduje się przy ulicy Kuźnia 54 to dworek myśliwski z końca XIX wieku. W tym miejscu od 1820 roku znajdowała się siedziba ówczesnego właściciela dóbr ostrowieckich i zakładów hutniczych na Kuźni Jerzego Dobrzańskiego. Jest usytuowany przy drodze wiodącej z Częstocic w kierunku tzw. lasów ostrowieckich dworek pod koniec XIX wieku dostał się w ręce hrabiego Zygmunta Wielopolskiego, który podjął decyzję o jego kompleksowej przebudowie i przystosowaniu przede wszystkim do celów reprezentacyjnych.

Stał się miejscem oficjalnego rozpoczynania i kończenia prestiżowych polowań organizowanych przez Wielopolskich w należących do nich lasach. Ich częstymi gośćmi byli carscy dostojnicy oraz polscy arystokraci i najzamożniejsi przedsiębiorcy. Zarząd nad graniczącymi z Puszczą Iłżecką lasami ostrowieckimi sprawowało nadleśnictwo, którego siedzibą był właśnie dworek myśliwski na Kuźni. Tam swoją kancelarię i mieszkanie miał pełnomocnik Wielopolskich i nadleśniczy lasów ostrowieckich Józef Mikusiński. W 1921 roku został oficjalnym właścicielem reprezentacyjnego obiektu, w którym mieszkał (stąd używana do 2000 roku nazwa Pałacyk Mikusińskiego).

W czasie okupacji hitlerowskiej w pałacyku na Kuźni urządzono niemiecki klub i kasyno oficerskie. Po zakończeniu wojny w 1945 roku spadkobiercy Józefa Mikusińskiego sprzedali gminie Ostrowiec Świętokrzyski nieruchomość, w której w 1949 roku urządzono przeniesiony tam z ulicy Iłżeckiej Szpital Zakaźny.

Pałacyk był placówką medyczną do 1972 roku, po czym stał się placówką oświatową. Najpierw ulokowano tam Szkołę Podstawową nr 7, a następnie Podstawowe Studium Zawodowe. W 1985 roku obiekt przejęło Studium Nauczycielskie, a po nim korzystające z tych samych obiektów Liceum Ogólnokształcące nr IV im. Cypriana Kamila Norwida.

W 2000 roku zabytkowy pustostan uległ częściowemu spaleniu, po czym Starostwo Powiatowe postanowiło sprzedać go prywatnym inwestorom, którzy przejęli cały dawny zespół pałacyku myśliwskiego wraz z zabudowaniami stajennymi, garażowymi, magazynowymi i kapliczką z końca XIX wieku. Kompleks został odbudowany i zaadaptowany na usytuowany w malowniczym dwuhektarowym parku trzygwiazdkowy hotel z restauracją i salą konferencyjną i od tej pory funkcjonuje jako Pałac Tarnowskich.