Sochaczewskie Centrum Kultury po raz kolejny udowodniło, że jego oferta programowa nie zna granic gatunkowych. Regularnie dba o to, aby lokalna publiczność miała dostęp do zróżnicowanego repertuaru teatralnego. Obok klasycznych dramatów i komedii na sochaczewskiej scenie pojawiają się więc od czasu do czasu produkcje nieszablonowe, wymagające, dyskusyjne i głęboko poruszające. Najlepszym tego dowodem był pokaz, który odbył się 20 maja. Widzowie mieli okazję zobaczyć wyjątkowy dramat, łączący w sobie surowość teatru, magię tańca oraz hipnotyzującą muzykę na żywo – „NIŻYŃSKA piano forte”. Prezentowany spektakl odniósł ogromny sukces ogólnopolski, znalazł się w elitarnym gronie zaledwie osiemnastu produkcji wybranych spośród aż 224 zgłoszeń do prestiżowego programu Teatr Polksa, dzięki czemu pozyskał dofinansowanie ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Główną bohaterką wieczoru była Daniela Komędera – wybitna tancerka, choreografka i performerka. To absolwentka krakowskiego Wydziału Teatru Tańca Akademii Sztuk Teatralnych. Artystka w swoich pracach w unikatowy sposób spaja taniec, sztuki performatywne oraz teatr. W codziennej praktyce traktuje ludzkie ciało jako materialny nośnik wspólnotowych wspomnień. To właśnie na tej płaszczyźnie buduje głęboką, intymną relację z drugim człowiekiem i z widzem. Ta kameralna produkcja choreograficzna przybliża postać Bronisławy Niżyńskiej, badając proces kształtowania się jej unikatowego języka tańca i artystycznej emancypacji. Bronisława Niżyńska to jedna z najważniejszych postaci XX-wiecznej awangardy w tańcu. Spektakl powstał w reżyserii Anety Jankowskiej i Dawida Żakowskiego. Dopełnieniem genialnej choreografii i ekspresji ruchowej była muzyka tworzona na żywo przez Katarzynę Piszek, występującą pod pseudonimem Kasai. Jej hipnotyzujące kompozycje idealnie współgrały z emocjami przekazywanymi na scenie przez tancerkę. Artystki stworzyły nierozerwalny duet, w którym ruch i dźwięk wzajemnie się napędzały, nie pozwalając publiczności nawet na chwilę oderwać wzroku od sceny.
