O Wisławie Szymborskiej w Dyskusyjnym Klubie Książki
W 1996 roku poetka Wisława Szymborska została wyróżniona Nagrodą Nobla w dziedzinie literatury. Znalazła się w gronie polskim laureatów literackich jako czwarta.
Przez lata była nierozerwalnie związana z Krakowem i wielokrotnie podkreślała przywiązanie do tego miasta. Orędownikiem poezji Szymborskiej w Niemczech był Karl Dedecius, tłumacz literatury polskiej. Poetka należy do najczęściej tłumaczonych polskich autorów.
Książkę „Nic zwyczajnego. O Wisławie Szymborskiej” napisał Michał Rusinek, literaturoznawca, sekretarz poetki a po jej śmierci prezes Fundacji Wisławy Szymborskiej. Nie opowiada o swojej mentorce chronologicznie. Przeskakuje od jednej anegdoty do drugiej. Skupia się na poetce, przedstawiając ją z jednej strony jako osobę zagubioną i onieśmieloną popularnością, która na nią spadła, z drugiej strony pewną siebie i znającą wartość swojej twórczości.
„Nic zwyczajnego” nie jest i chyba z założenia nie miało być biografią. To zbiór anegdot przeplatających wspomnienia o wspólnej współpracy, kiedy młody człowiek
został współpracownikiem a czasem przewodnikiem znanej poetki po nowych technologiach. Rusinek o noblistce pisze z dużym szacunkiem. Relacja z Szymborską z wyłącznie zawodowej po latach zmieniła się w życzliwą opiekę do końca życia poetki.
Rusinek rysuje obraz Wisławy Szymborskiej jako osoby o nieprzeciętnym poczuciu humoru, ekscentrycznej starszej damy. Która potrafiła zarówno rozbawić do łez, jak i wygłaszać głębokie refleksje na temat istnienia. Książka jest dobrze oceniana jako intymny portret, który szanuje prywatność poetki, a jednocześnie przybliża jej osobowość. Niektóre recenzje wskazują jednak, że książka jest raczej uzupełnieniem biografii i może być zbyt powierzchowna dla poszukujących głębokiej analizy jej twórczości.
Na następne spotkanie zapraszamy 27 kwietnia o godz. 16.00
W tym miesiącu czytamy „Finalistkę” Anny Janko.
