Życie wśród śpiewających raków w Dyskusyjnym Klubie Książki
„Gdzie śpiewają raki” Delii Owens to interesująca książka o współistnieniu człowieka i przyrody, o zależności człowieka od niej. Opisy mokradeł i bagien na Wybrzeżu Północnej Karoliny pod koniec XIX wieku oddają wiernie świat roślin i zwierząt tych obszarów. Jest to wartość dodana tej książki. Ale nie jest to książka przyrodnicza. Bestsellerowa powieść Owens opowiada o samotnym życiu Kyi, dziewczyny samotnie zamieszkującej rozległe mokradła. Sytuacja życiowa nie jest jej wyborem. Została jako dziecko porzucona przez dysfunkcyjną rodzinę. Od najmłodszych lat była zdana tylko na siebie. Często głodna, z niezaspokojonymi podstawowymi potrzebami, brakiem żywności, ubrań, środków czystości a przede wszystkim rodziny dzięki inteligencji, intuicji i roztropności przetrwała
kilka lat żyjąc samotnie na bagnach. Spragniona kontaktów z ludźmi a jednocześnie obawiająca się ich po nieprzyjemnych doświadczeniach z przymusowego pobytu w szkole, wybrała odosobnienie, wśród dzikiej przyrody, którą poznała i która ją zafascynowała do tego stopnia, że wykorzystując zdolności odziedziczone po matce utrwalała wizerunki roślin i zwierząt w postaci rysunków. Niektórych gatunków nikt wcześniej nie widział. Kontakty z ludźmi kończą się rozczarowaniem, poczuciem ponownego porzucenia, zdrady i wykorzystania. Otacza ją aura tajemniczości i inności. Sytuacja pogarsza się gdy na terenie bagien znaleziono ciało młodego chłopaka. Dziewczyna z lasu staje się pierwszą podejrzaną. Czy słusznie?
Proces sądowy i zwroty akcji w dochodzeniu czy dziewczyna jest winna, zachęcają do śledzenia losów bohaterki. „Gdzie śpiewają raki” to jeden z popularniejszych tytułów ostatnich lat. Łączy poruszającą historię o trudnym dzieciństwie, mrożąca krew w żyłach tajemnicę nierozwiązanego morderstwa, piękne opisy dzikiej przyrody pośród której toczy się akcja tej historii. Jednocześnie to trochę bajka dla dorosłych.
Nośna historia porównywalna do Robinsona Cruzoe czy bohaterów „Błękitnej laguny”. Samotność jednostki na odludziu z dala od cywilizowanego świata, z którą bohaterka poradziła sobie ucząc się samodzielnie a nawet osiągając swego rodzaju sukces publikując swoje rysunki. Czy to możliwe ? Jako czytelnicy chcemy wierzyć, że tak.
Na następne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki zapraszamy 23 lutego o godz. 16.00
W tym miesiącu czytamy powieść „Ludzie na drzewach” Hanyi Yanagihary.
Zachęcamy do lektury i do odwiedzenia biblioteki.
